نشا گیاه دارویی سرخارگل

توضیحات

تولید و عرضه نشا گیاه دارویی سرخارگل

گیاهشناسی

گیاهی علفی، پایا، برگ ها متناوب، برنگ سبز تیره، فاقد کرک و دندانه می باشد. ساقه منشعب تقریبا در انتها فاقد برگ، گل آذین کاپیتول، گل های زبانه ای صورتی رنگ، گل های لوله ای قهوه ای و میوه فندقه چهار سطحی می باشد.سرخارگل گیاهی علفی و چند ساله از تیره ی کاسنی می باشد که ارتفاع آن حداکثر به ۱ تا ۱.۵ متر می رسد.

برگ های پایین ساقه تخم مرغی تا نیزه ای شکل هستند که حداکثر ۳۰ سانتی متر طول و ۲۰ سانتی متر عرض دارند. ساقه از انشعابات فراوانی برخوردار بوده و دارای پرزهای زبر و خشن است. گل ها معمولا به رنگ ارغوانی، صورتی، قرمز ارغوانی، زرد و نارنجی دیده می شوند و دیسک مرکز آنها (گلهای لوله ای) سبز تیره، قهوه ای تیره و سیاهرنگ می باشد.

ترکیبات و خواص

از مهمترین خواص این گیاه افزایش قدرت سیستم ایمنی بدن در مقابل عوامل بیماری زا می باشد که سبب گردیده این گیاه بعنوان یک داروی موثر در پیشگیری و درمان بسیاری از امراض همچون سرماخوردگی ، آنفولانزا ، عفونت ها زخم ها و التهابات پوستی و عفونت ها مورد استفاده قرار گیرد و در بسیاری از کشورها به صورت وسیعی کشت شده و محصولات دارویی آن به صورت قرص ، آمپول ، کرم های موضعی و … عرضه گردد .

گروه های اصلی از ترکیباتی که عهده دار خواص سرخار گل می باشند شامل آلکامید‌ها، پلی‌استیلن‌ها، پــلی‌ساکارید‌های محلول در آب، مشتقات اسید کافئیــک، (مثل اکینا‌کوزید، اسید شیکوریک ، اسید کافئیک) و فلاونوئید‌هاست.

کاشت، داشت و برداشت:

سرخارگل معمولا به دو طریق تکثیر می شود:

تکثیر با نشا

بذرها از نیمه ی دوم اسفند تا نیمه ی اول فروردین در خزانه یا گلخانه پاشیده شده و با خاک تا عمق حداکثر ۲ سانتی متر پوشیده می شوند. بذور سرخارگل معمولا از قوه رویشی پایینی برخوردار هستند و برای جوانه زنی نیازمند رطوبت بالا می باشند. بوته های قوی تر و پرپشت تر در پاییز به زمین اصلی منتقل می شوند و سایر بوته ها تا بهار سال آینده در گلخانه نگهداری می شوند.

تکثیر به وسیله ی تقسیم بوته

در این روش معملا از گیاهان ۳ ساله استفاده می شود. در اواسط پاییز ابتدا شاخ و برگهای اضافی و مزاحم حذف گردیده و سپس بوته از خاک خارج می شود. بوته را به چهار تا پنج قسمت که هر کدام دارای مقداری ریشه باشند تقسیم کرده و کشت می کنند. ریشه گیاهان تا زمان کاشت بایستی بصورت مرطوب نگهداری شود. سرخارگل گیاه کم توقعی است و نیاز زیادی به عملیات کود دهی ندارد ولی اگر در حین داشت بطور ماهیانه آنرا با یک کود متعادل تغذیه کنیم نتیجه ی بهتری خواهیم گرفت. در مرحله گل دهی کامل پیکره رویشی از ارتفاع ۲۰ سانتی متری برداشت می گردد. سرخارگل تا سال چهارم دارای بازده اقتصادی می باشد.