خواص گیاهان داروییکشت گیاهان داروییگیاهان داروئی

گیاه دارویی باریجه

گیاه دارویی باریجه
وب سایت دزرتاریوم در این نوشتار توصیفی از گیاه دارویی باریجه را خدمت شما مخاطبان گرامی ارائه می دهد. در این مطلب اهمیت کشت و فرآوری گیاه دارویی باریجه بررسی می شود و امید است مورد توجه شما مخاطبان گرامی قرار بگیرد.

 

نام علمی باریجه:  Ferula gumosa Boiss

مترادف:  F. galbaniflua Boiss

نام انگلیسی:  Galbanum

نام فارسی: باریجه، بالیجه، قاسنی، بارزرد

باریجه به صمغ تعدادی از گیاهان جنس Ferula اطلاق می شود که همگی به خانوادە ی جعفری یا چتریان (Umbelliferae) تعلق دارند. این خانواده دارای ۲۷۵ جنس و ۲۸۵۰ گونه می باشد. جنس Ferula دارای ۱۳۳ گونه می باشد که صمغ F.gumosa  تحت نام «باریجه» در ایران معروف است. گیاهان این خانواده اکثراً علفی دو ساله یا چند ساله (بندرت چوبی) با ساقه های میان تهی برگ های متناوب دارای تقسیمات زیاد و غلاف پهن، گل آذین چتری، گل های دو جنسی و میوۀ دو فندقه می باشند.

«باریجه» صمغ رزینی است که در ایران در مناطق مختلف به نام های باریجه، بالیجه، بالنبو و در کتب طب سنتی به نام بارزد و بیزد، یرنجا و در عربی قند و در ترکی قاسی یا قاسنی و در بازار هند این گیاه به «جواشیر» معروف است.

«باریجه» گیاهی است چند ساله و دارای ساقه های ضخیم به ارتفاع ۰/۸ تا ۳ متر، برگ ها به رنگ سبز مایل به خاکستری و به طول ۳۰ سانتی متر و پوشیده از تارهای ریز و کوتاه، پهنک برگ منقسم به قطعاتی است که بر اثر چند بار تقسیم شدن به صورت قطعات باریک و فشرده بهم درآمده است. گل ها زرد رنگ و مجتمع به صورت خوشه های مرکب متورم است، میوه بیضوی دراز و دارای کناره ای باریک از نصف قسمت محتوی دانه است. 

جهت تهیه طرح توصیفی و توجیهی کشت مرتعی گیاه دارویی باریجه اینجا کلیک کنید
نحوه استخراج صمغ باریجـه:

دو نوع باریجه با نام های اشکی و توده ای در بازار دارویی ارائه می گردد که دو محصول حاصل از دو نوع برداشت از گیاه می باشد. نوع اشکی آن بر اثر نیش حشرات و یا پیدایش خراش بطور طبیعی از قاعده ساقه و برگها به خارج ترشح می شود.

نوع دیگر که بیشتر در بازار تجارت موجود است و در معرض استفاده قرار می گیرد معروف به باریجه توده ای است که با ایجاد شکاف و تیغ زدن در گیاه بدست می آید.

برای برداشت و بدست آوردن شیره گیاه در فصل بهره برداری (اواخر خرداد تا اوایل مرداد) ابتدا خاک پای بوته را در قاعده ساقه و اطراف ریشه به عمق ۱۵ـ۱۰ سانتیمتر کنار زده و آن ناحیه را به خوبی تمیز نموده، سپس در ناحیه ریشه با تیغه های مخصوصی عمل تکه برداری انجام می شود که بلافاصله شیره سفید رنگ از محل تیغ زده شده خارج و به تدریج در مجاورت هوا سفت و قهوه ای می گردد.

برای اینکه شیرابه حاصل با خاک تماس پیدا نکند تخته سنگ کوچکی در زیر محل برش قرار داده می شود. در صورت شاداب بودن گیاه، عمل تکه برداری و برش به دفعات تا زمانی که شیره استخراج شود ادامه می یابد.

با توجه به مطالب فوق اهمیت کشت و برداشت مرتعی گیاه دارویی باریجه مشخص میشود و به علاقه مندان توصیه می شود جهت آشنایی بیشتر با طرح کشت این گیاه اینجا کلیک کنند.

تهیه و رائه توسط دزرتاریوم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *