گیاهان داروئی

کاشت گیاه دارویی کنگر فرنگی

کاشت گیاه دارویی کنگر فرنگی

تاریخ و روش کشت
بذر مورد نیاز برای کشت این گیاه می تواند از دو طریق جنسی و غیرجنسی تهیه شود:

روش جنسی: در این روش کاشت از بذر استفاده می شود.

روش غیرجنسی: در این روش با استفاده از اندام های رویشی (پاجوش های اطراف طوقه گیاه، قلمه های علفی گرفته شده از ساقه های جانبی) می توان اقدام به تکثیر گیاه نمود.

زمان کاشت کنگرفرنگی به طور معمول، ماه های فروردین و اردیبهشت است. به منظور کشت کنگرفرنگی می توان بذرها را به صورت مستقیم در زمین اصلی کشت کرد. در اینصورت خاک مزرعه باید تا عمق ۳۰ سانتیمتر به طور کامل نرم و قابل نفوذ باشد تا ریشه های گیاه راحت بتواند به طور مستقیم در خاک نفوذ کند. بذرها در اواخر اسفند ماه در زمین با خاک مخلوط سبک، زهکشی شده، باکیفیت، عمیق و مرطوب و غنی کاشته می شوند.

برای کوتاه کردن دوره رشد کنگرفرنگی بهتر است بذرها ابتدا در داخل گلخانه کشت شوند تا زودرس شوند. سپس نشاهای بذری حاصل به زمین اصلی منتقل شوند. همچنین تکثیر کنگرفرنگی ازطریق پاجوش ها برای ایجاد گیاهان دایمی نسبت به تکثیر با بذر مناسب تر است. پاجوش ها باید از پایه های مادری خوب و قوی گرفته شده و زمانی کشت شوند که ارتفاع آنها به ۴۵ سانتیمتر برسد. روش دیگر تکثیر کنگرفرنگی از طریق قلمه گرفته شده از شاخه های جانبی است که در موقع کشت باید با کود نیتروژنی تقویت شوند.

داشت

کنگرفرنگی به آب کافی در طول دوره رویش نیاز دارد و آبیاری مرتب آن حائز اهمیت است. رطوبت کم خاک بویژه در زمان تشکیل جوانه گل باعث کوچک شدن و کاهش تعداد گل در بوته می شود. آبیاری زیاد باعث پوسیدگی ریشه می شود. از آبیاری بیش از حد و اشباع بلند مدت خاک، به ویژه در خاک- های سنگین تر باید اجتناب شود. در مناطقی با آب وهوای گرم، زود بازشدن گل ها خطر بزرگی است. برای کنترل رشد گیاه و تاخیر در باز شدن گل ها می توان رشد بوته ها را با کوتاه کردن شاخه های گل دهنده، قطع برگ های بزرگ و همچنین کاهش آبیاری و تغذیه کاهش داد. علف های هرز را می توان با ترکیبی از علف کش های قبل از سبز شدن و بعد از سبز شدن یا به صورت مکانیکی توسط شخم کنترل کرد. علاوه بر این هنگامی که گیاهان به یک اندازه خاص رسیدند، با سایه اندازی برگ های بزرگ روی خاک، رشد علف های هرز کنترل خواهد شد.

برداشت محصول

بررسی ها نشان داده است که برگ های جوان سال اول رویش از لحاظ دارویی حائز اهمیت هستند و با توجه به اینکه برگ ها در تابستان دارای کمترین مقدار آب هستند و رگبرگ میانی آنها بسیار کوچک می باشد و همچنین به دلیل غنای گیاه از آنزیم های اکسیداز مختلف، حذف آب اضافی برگ های پاییزی و خشک کردن آنها به گونه ای که ماهیت ترکیبات پلی فنلی آن حفظ گردد بسیار دشوار است. بهترین زمان جمع آوری آنها برای مصارف دارویی فصل تابستان میباشد. بهترین زمان جمع آوری برگ ها صبح زود و قبل از طلوع آفتاب است، یعنی درست زمانیکه خورشید از روی برگ ها، شبنم ها را خشک مینماید.

در طول روز در شرایط هوای گرم و آفتابی، تحت تأثیر واکنش های شیمیایی انجام شده در گیاه، مقدار مواد مؤثره در اندام گیاهی کاهش خواهد یافت. علاوه بر این باید سعی شود برداشت محصول در یک هوای صاف انجام گیرد. در سال دوم رویش، برداشت برگ ها جهت مصارف دارویی باید پس از رشد کامل برگ ها و کمی قبل از ظاهر شدن گل ها یا قبل از باز شدن کامل گل ها انجام گردد. می توان برگ های گیاه را جهت استفاده برای مقاصد دارویی زمانی که طول آنها حدود ۳۵-۳۰ سانتیمتر است برداشت نمود که ساقه و شاخه اصلی هنوز ترد می باشد و این امر باعث می شود که ۴ تا ۵ مرتبه برداشت در هر سال امکان پذیر باشد.

ارائه شده توسط دزرتاریوم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *