گیاه شناسی گشنیز

گشنیز گیاه بومی جنوب اروپا و مناطق مدیترانه است . دربیشتر نقاط ایران نیز می روید . از زمان های قدیم وجود داشته و حتی مورد مصرف مصری ها بوده است. بقراط این گیاه را می شناخته و برای درمان بیماری های مختلف از آن استفاده می کرده است. گشنیز گیاهی است علفی و یکساله ، برنگ سبز که ارتفاع آن تا ۸۰ سانتیمتر نیز می رسد. برگ های آن به دو شکل ظاهر می شود. آنهائی که در قاعده ساقه وجود دارد بشکل دندانه ­دار و دیگری در طول ساقه که باریک و نخی شکل می باشند. 

قسمت مورد استفاده گیاه،‌ ساقه و برگ و میوه آن است . میوه گشنیز گرد و برنگ زرد می باشد . بوی تازه آن مطبوع نبوده و تقریبا بد بو است ولی بر اثر خشک شدن این بو از بین رفته و خوشبو می شود . حتی نام لاتین گشنیز از لغت یونانی Korio مشتق شده که به معنی بد بو است . 

 

جهت خرید طرح توجیهی کشت گیاهان دارویی  اینجا کلیک کنید
استفاده از گیاه گشنیز

گیاه گشنیز دارای طبیعت سرد  و خشک می باشد و افراد در استفاده از آن باید رعایت مزاج و طبع خود را در نظر داشته باشند و در هنگام استفاده از داروهای شیمیایی و یا گیاهان دیگر به طور همزمان حتما تداخلات را در نظر د اشته باشند و با مشورت پزشک خود اقدام به استفاده از گیاهان دارویی کنند . از بارز ترین خواص این گیاهان می توان به موارد زیر اشاره کرد :

 

۱-بهبود علائم دیابت

۲- ضد درد و ضد التهاب

۳-آنتی میکروبیال (ضد قارچ و ضد باکتری )

۴-کاهش کلسترول خون

۵-بهبود زخم حاصل از سوختگی

۶-کاهش قند خون

توجه: در بررسی چندین هزار بیمار شیوع عوارض جانبی بسیار پایین بود و بیشتر به اختلالات گوارشی خفیف محدود می­شد.

 

تهیه و ارائه توسط دزرتاریوم 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.